کارهای سارینا خانوم در23 و 24 ماهگی اش ... (باز هم با کلی تاخیر)

سلام مامان جون...

باز هم جز عذر خواهی نمی تونم کاری کنم، می دونم که خیلی پست های عقب افتاده دارم که باید وارد کنم ... ولی یک کمی بهم حق بده چرا که تنها وقتی که برای نوشتن دارم مربوط می شه به آخر شب بعد از اینکه شما در خواب نازهستین....

حالا بریم سر اصل مطلب

کارهای خانوم خانوما در 23 و 24 ماهگی از زندگی اش:

دوست داری که بیشتر کارهات رو خودت انجام بدی. مثلا در غذا خوردن که باید بیشتر لقمه ها رو خودت با قاشق بخوری یا در لباس پوشیدن،  حتی بعضی مواقعی که می خواهیم بریم بیرون باید خودت لباس هات رو انتخاب کنی و در تمام انتخاب هایت روسری و ژاکت ات همیشه هست و کم کم که داره هوا گرم می شه، ژاکت رو از توی کشوی لباس هایت برداشته ام، چرا که به محض دیدن گیر می دی که تن کنی و هر چه بهت می گیم که نمی شه تو این هوای گرم تن کرد،قبول نمی کنی.

در عکس های پایین خودت داری لباس هات رو تن می کنی:

شلوار رو از نزدیک داشته باش... کاملا پشت و رو پا کردی. فدات بشم...

و این هم اولین باری هست که خودت تمام پرتقال رو پوست کندی، می خواستی خودت پرتقال رو پوست بکنی که پرتقال رو به دستت دادم و خودت اون رو پوست کندی و بعد از چند دقیقه پرتقال پوست کنده رو خیلی تمیز به من دادی، الهی قربونت برم که این قدر با دقت کارهات رو انجام می دی...

خیلی خیلی شلوغ می خوابی و اگه بالش ها و موانع اطرافت نباشه فکر کنم اگر توی یک اتاق سه در چهار هم بخوابی، باز هم جا کم بیاری. در تمام جهات می خوابی.

موقع عکس گرفتن اگه خیلی حال داشته باشی، سریع یک لبخند می زنی و سرت رو کج می کنی و دستت رو روی گردن طرف مقابل می اندازی. کاملا مثل آدم بزرگ ها ژست عکس گرفتن می گیری...

تا می گیم ساکت باشین، سارینا خوابیده... سریع چشم هات رو مثلا می بندی مثل عکس پایین و در مواردی که خیلی می خوای به واقعیت نزدیک تر باشه یک صداهایی مثل خروپف هم از خودت در میاری...

خیلی خیلی دلسوز و دل رحمی، اصلا دل نداری مثلا کشتی گرفتن بچه ها رو ببینی و سریعا برای دفاع یک کدام از افراد وارد کشتی می شی یا سریعا مامان هاشون رو خبر می کنی که اون ها رو جدا کنن.

مثلا یک بار روی دستم یک خراش کوچولو افتاده بود که تا مدت ها، هر وقت چشمت می افتاد باید اون جا رو بوس می کردی... الهی فدات بشم.

یا اگه مثلا فردی گریه کنه یا سرفه، سریعا براش آب می بری و حتی بعضی مواقع خودت هم آب بخوای، سریع شروع به سرفه های الکی می کنی و من باید بفهمم که خانوم آب می خواد.

جدیدا اجازه گرفتن رو هم یاد گرفته ای (عمو عباس یادت داده) به این صورت که انگشت اشاره ات رو میاری جلو و خیلی مظلومانه سرت رو کج می کنی و مثلا داری اجازه می گیری، بیشتر مواقعی اجازه می گیری که می خوای مثلا تنهایی بری خونه عمو یا عمه ای، با اینکه بهت می گیم نه و مثلا اجازه نمی دیم ولی شما با زور و گریه حرف خودت رو عملی می کنی.

الهی مامانی قربونت بره که با نوشتن و مرور کردن کارهات با تمام وجودم دارم حس می کنم که داری خیلی زود بزرگ می شی و قد می کشی و خانوم می شی.... خدا رو شکر می کنم و بعضی مواقع ناراحت هستم که چرا بیشتر از لحظات با تو بودن لذت نبردم... شاید باور نکنی واقعا عاشق دخترم و بابا محمد هستم و مواقعی که بعدازظهر ها با بابا  می ری بیرون، واقعا دلم برات تنگ می شه و یک سکوت خیلی بد خونه رو فرا می گیره...

 ایشالاه که همیشه خونمون پر باشه از شلوغی ها و شیطنت های سارینا جونم...آمین.